• Uitgavenpatroon: koppie koppie of koopie koopie?
24 januari 2011
24 jan 2011

Uitgavenpatroon: koppie koppie of koopie koopie?

Gaat de vraag naar duurzame producten en diensten de komende jaren stijgen, of blijft het een idealistisch verhaal? Bekende Fairtrade producten zoals koffiebonen en chocoladeletters beginnen steeds meer algemeen geaccepteerd te worden, maar er zijn natuurlijk meer mogelijkheden. Zou het toeval zijn dat de mvo-gedachte in p’s wordt uitgedrukt (people, planet en profit). En komen de marketing p’s hier al snel bij om de hoek zeilen. Prijs staat op nummer twee in het rijtje en is zeker bij duurzaamheid nog een belangrijk issue. Product, plaats en promotie maken uiteraard het rijtje van de basis marketing p’s compleet. Een gecombineerde mvo en marketingmix, wordt dat MVO 2.0?

Een betere wereld, maar niet ten koste van de eigen portemonnee. Of het moet het worden opgelegd aan het bedrijfsleven door de overheid, zoals nu in een groot aantal gevallen lijkt te gebeuren. De overheid probeert natuurlijk wel het voortouw te nemen op het gebied van duurzaamheid, wat zeker valt te waarderen, iemand moet immers het begin maken. Het mag echter geen lachertje worden, waarbij men niet verder komt dan het maken van een dubbelzijdige kopie of het gebruik van gerecycled toiletpapier (wat tegenwoordig zelfs verkrijgbaar is in een heldere witte versie, mét een officiële cradle to cradle erkenning. Aaardig om te vermelden dat dit uit een Nederlandse fabriek komt die al heel lang op dit gebied aan de weg timmert). Mooie bijkomstigheid is dat dit product qua prijs concurrerend is, dat maakt overstappen wel heel erg makkelijk. Bedrijven en instellingen die koplopers zijn, op het gebied van duurzaam inkopen zijn erg blij met dit soort producten (innovaties).
Waar we dus voor moeten waken is dat bij het opleggen van regels, de mogelijkheden om een bepaalde weg in te slaan ook aanwezig zijn. Kijk maar naar het duurzaam inkopen van de overheid zelf. In 2010 zijn overheden verplicht om geheel of voor een groot deel hieraan te voldoen. Men legt het op aan de leveranciers en daarmee ook aan de producenten, is dat de juiste weg? Of zou overleg een meer constructieve en realistische basis tot gevolg hebben. Hoe ver wil je met het duurzaam beleid gaan? Regels zijn op meerdere manieren te interpreteren. Draagvlak creëren en behouden is een kunst op zich. Met het top down opleggen van zaken, ga je dat in ieder geval nu niet bereiken, mogelijk het tegenovergestelde. Terwijl het beter omgaan met een aantal zaken, met een nadere toelichting, zorgt voor meer begrip. En hoe meer positieve bekendheid er is, des te groter het draagvlak en de kans dat er innovaties ontstaan. We mogen best zuinig(er) omgaan
met de grondstoffen die door onze steeds groter wordende consumerende wereldbevolking worden gebruikt. Als men straks terugkijkt op de huidige periode waarin deze (over)consumptie, heeft plaatsgevonden, willen de bedrijven en overheden van nu toch goed uit de bus komen. Of wordt er alleen maar naar de korte termijn gekeken?

Duurzaam inkopen
Er worden uiteraard diverse criteria opgesteld, voor het duurzaam inkopen. Dit zijn milieueisen en sociale eisen. Milieueisen gaan over het effect van het product of de dienst op onze leefomgeving. Denk hierbij aan co2-uitstoot, afval en milieuvervuilende bestanddelen van een product of productieproces. Sociale eisen gaan over de arbeidsomstandigheden en mensenrechten bij productie. Met name wanneer die plaatsvindt in lage lonen landen. Maar denk ook bijvoorbeeld aan het bieden van arbeidsplaatsen aan langdurig werklozen in Nederland. Het aspect van milieu wordt nader onder de aandacht gebracht.
Door bijvoorbeeld bij het vastleggen van de duurzaam inkoopcriteria, wel met afval/recycle bedrijven te praten, heeft men het idee de juiste weg te zijn ingeslagen. Producten blijken namelijk voor een groot gedeelte of in zijn geheel (met een kleine of grotere aanpassing) recyclebaar te zijn. Het milieu wordt hiermee enorm gespaard, er hoeft niks te worden verbrandt en ook het delven van nieuwe grondstoffen kan achterwege blijven. Een aantal grondstoffen zal binnen een x-aantal jaren dusdanig schaars worden en daar gaan we natuurlijk niet op zitten wachten. Vaak kunnen we eenvoudige maatregelen treffen. Plastics worden vaak nog verbrand, terwijl het zeker tot 10 keer hergebruikt kan worden. Specialisten voorspellen zelfs het openbreken van voormalige vuilnisbelten om gas(sen), maar ook materialen te kunnen herwinnen. Een praktijkvoorbeeld; het percentage recyclen van een niet her te gebruiken pc is gesteld op 75%. Door hier actief mee bezig te zijn, is het vrij eenvoudig om een percentage tussen de 95% en 98% te behalen. Wat wordt dan de maatstaf? Laten we met z’n allen naar het maximale streven.
Door top down de communicatie uit te voeren, wordt de grote groep van hergebruik bedrijven ongevraagd buitenspel gezet. Ad Lansink heeft in 1979 een standaard gemaakt op het gebied van afvalbeheer. Deze is ook nu nog actueel en wordt vaak gepresenteerd als ‘de ladder van Lansink’, waarbij preventie op de eerste plaats staat en hergebruik een vaste tweede plek heeft. Recyclen komt op een derde plek en verbranden en storten op respectievelijk 4 en 5. Een zéér kromme redenering dus om een trede over te slaan, in het dagelijkse leven doe je dat immers ook niet, het zorgt voor onnodig risico. Als je al deze treden bekijkt in combinatie met duurzaamheid, dan wordt het milieu met het huidige beleid te kort gedaan. Het kan altijd beter.

Hergebruik prefereert boven recycling
Apparatuur, van gsm’s, laptops tot aan medische apparatuur kan na een grondig refurbishment proces, weer optimaal ingezet worden. Wereldwijd is er specialistische kennis aanwezig om al deze apparaten weer als ‘af fabriek’ er uit te laten zien en te functioneren. De tweedehands automarkt is gemeengoed, de andere branches moeten hier hun weg nog in vinden, maar het biedt zeker mogelijkheden, dit is ondertussen ook zeker bewezen. In de hele wereld houden 6.000 bedrijven zich bezig met de handel in refurished/ gebruikte it- apparatuur. Uiteindelijk worden er meerdere doelen gediend, de overtollige apparatuur levert nog geld op voor degene die er afstand van doet. En dat voor vaak al financieel afgeschreven apparatuur.  Het verwijderen van data is een vast onderdeel in het bedrijfsproces. Hergebruik zorgt voor een waarde, recycling brengt over het algemeen kosten met zich mee. Met hergebruik wordt het milieu gespaard op meerdere manieren;  nieuwe grondstoffen zijn niet nodig en ook milieu belastende productieprocessen hoeven niet uitgevoerd te worden. Kortom een gemiste kans op het gebied van de criteria duurzaam inkopen. Een aanpassing is daarom gewenst, besparing van kosten en milieu is toch iets wat we allemaal willen en dat is net een stap hoger.



Mercuri Urval is een internationale adviesorganisatie

Het corporate gevoel van een sympathieke headhunter

Als je een interview hebt bij Mercuri Urval met Marcel L’Herminez, komen er spontaan drie vragen bovendrijven.

Coenen Concept bouwt tandartspraktijk in Veldhoven

‘Interieur draagt bij aan optimale dienstverlening 5504 Mondzorg’

‘Niets is onmogelijk’. Dat is het motto van Lars van Breukelen.

Mkb’ers ontdek het internationaal talent in de regio!

What about the spouses?

Eindhoven gloeit nog na van twee prachtige, drukbezochte evenementen: DDW en Glow. De regio leeft en bruist, bloeit en groeit, onderneemt en innoveert en de toekomst lacht ons tegemoet.

Wim van Wessel maakt Wesco toekomstbestendig

Eigenwijze visie en werkwijze werpen vruchten af in schoonmaakbranche

De schoonmaakbranche is volop in beweging.

De duidelijke meerwaarde van Ergon-medewerkers

‘Ik zou willen dat ik er meer kon aannemen’

Bij het horen van de naam Ergon, denken veel mensen al snel aan de schoffelaars in de gemeenteplantsoenen.

Meten is weten

Nul40 on- en offline mediabureau in Eindhoven

‘Onze klanten hebben altijd rechtstreeks contact met senior adviseurs’